Dünya dönse neye yarar,
Mevsim hep kışsa...
Ve gülse insanlar içten olmadan,
Ne olur sanki,
Kime yarar...

BENİM KİTAP KURTLARIM

                    Karadeniz'in iç kesimlerinde küçük bir okulda görev yapıyorum bir süredir. Öğrencilerim  ilk geldiğim zamanlar kitap okumaktan çok uzaklardı. Birkaçı haricinde diğerleri kitap  okumayı "ders kitabı okumak" sanıyordu.
   
                     Önce,derslerde fırsat buldukça kitap okumanın öneminden bahsettim. Okuduğum kitapları anlattım. Kitap okuduğumuzda neler olacak, onları sık sık dile getirdim. Biliyordum ki   anlattığım konular birgün unutulacak ama bu alışkanlığı kazanırlarsa ömür boyu onlar   kazanacak. Onlara da bunu sık sık dile getirdim. Öyle ki kırk dakikanın yarısında okuyun çocuklar, diyordum =) Kitap sohbeti yapıp dersi kaynatıyordum. Bunun ötesinde elimde hep kitapla derse girmeye çalıştım. Biliyordum ki örnek olmak çok önemli.

                     Gel zaman git zaman bu uğraşımın meyvelerini almaya başladım. Çocuklarım, canlarım  kitap okumanın tadını aldılar. Tabii ki hepsi değil. Böyle bir beklentim de yoktu ya. Her daim  birine bile bu alışkanlığı kazandırsam ne mutlu bana, diyordum.


                    Dönem sonu yaklaşınca bir genel değerlendirme yapmalarını ve bununla ilgili yazılar   yazmanı istedim. Ve birçoğu "kitap okumayı sevdirdiniz, teşekkür ederim." yazmıştı. Nasıl mutlu oldum bilemezsiniz. Dedim, doğru yoldasın, devam et! Başta benden korkularına okuyan çocuklarım şimdi aşkla okuyorlardı kitaplarını. Şükür! Ve yıllar geçince beni "kitap okuyun."  cümlesi ile hatırlayacakları için de çok mutluyum.

         İYİ Kİ KİTAPLAR VAR,
         İYİ Kİ KİTAPLARIN DİLİNDEN ANLAYAN İNSANLAR VAR!

SEVGİLERLE...

AFFET,CÜMLELERİM DARMADAĞIN!

Öğüt olur bazen cümleler, bazense sonu gelmeyen ağıt… Benimki ortaya karışık… Susmadan söyleyeyim, dedim. İyi şiir yazarım ben, lirik epik… Kimi zamansa sonu gelmeyen cümlelerle dolu deneme…

Susmayı da iyi bilirim ben… Bir susarsam dünya durur sanki!

Zihnim öyle karışık ki, akla siyah gibi… Bir satırda gülerken diğerinde ağlayabilirim… Birinde ölüm, derken diğerinde gülelim derim…

Ama illa ki sev, derim…

GÜL'E GÜL'E GİT!

Bakma öyle, geride kaldı zaman,
Mutlu olur mu buna hiç insan...
Yaşlandık düne göre bugün yalan,
Sus konuşma, biraz gerçeklerle oyalan...

Açmaz oldun iki satır kitap,
İmlasızsın hayatta yazık.
Ne noktan var susman için,
Ne de ünlemlerin bağırmak için...

Ne beklersin bu yıldan,
(Sözde) değişen bir tarih unutmadan.
Haydi,güzel düşünelim.
Madem biz de mutlu yıllar diyelim!


"2015 hep huzur getirsin sizlere, umduğunuz bütün hayaller sizin gerçeğiniz olsun!"