BENİM KİTAP KURTLARIM

                    Karadeniz'in iç kesimlerinde küçük bir okulda görev yapıyorum bir süredir. Öğrencilerim  ilk geldiğim zamanlar kitap okumaktan çok uzaklardı. Birkaçı haricinde diğerleri kitap  okumayı "ders kitabı okumak" sanıyordu.
   
                     Önce,derslerde fırsat buldukça kitap okumanın öneminden bahsettim. Okuduğum kitapları anlattım. Kitap okuduğumuzda neler olacak, onları sık sık dile getirdim. Biliyordum ki   anlattığım konular birgün unutulacak ama bu alışkanlığı kazanırlarsa ömür boyu onlar   kazanacak. Onlara da bunu sık sık dile getirdim. Öyle ki kırk dakikanın yarısında okuyun çocuklar, diyordum =) Kitap sohbeti yapıp dersi kaynatıyordum. Bunun ötesinde elimde hep kitapla derse girmeye çalıştım. Biliyordum ki örnek olmak çok önemli.

                     Gel zaman git zaman bu uğraşımın meyvelerini almaya başladım. Çocuklarım, canlarım  kitap okumanın tadını aldılar. Tabii ki hepsi değil. Böyle bir beklentim de yoktu ya. Her daim  birine bile bu alışkanlığı kazandırsam ne mutlu bana, diyordum.


                    Dönem sonu yaklaşınca bir genel değerlendirme yapmalarını ve bununla ilgili yazılar   yazmanı istedim. Ve birçoğu "kitap okumayı sevdirdiniz, teşekkür ederim." yazmıştı. Nasıl mutlu oldum bilemezsiniz. Dedim, doğru yoldasın, devam et! Başta benden korkularına okuyan çocuklarım şimdi aşkla okuyorlardı kitaplarını. Şükür! Ve yıllar geçince beni "kitap okuyun."  cümlesi ile hatırlayacakları için de çok mutluyum.

         İYİ Kİ KİTAPLAR VAR,
         İYİ Kİ KİTAPLARIN DİLİNDEN ANLAYAN İNSANLAR VAR!

SEVGİLERLE...